بی تو من تنهام ، تنهای تنها
برگ های خسته از درخت می ريزند؛ پاييز تنها بهانه ايست...
چهارشنبه 18 شهریور1388
عشق
عشق،خودش خواهد آمد. نمی توان از آن فرار کرد .
عشق خودش آهسته آهسته و در گوشه ای می آید و
در گوشه ای از قلب مهربانت آرام و بی صدا می نشیند و
تو متوجه اش نخواهی بود و بعد ذره ذره قلبت را پر می کند
کم کم مثل ساقه ی ((مهر گیاه )) در تمام جانت
می پیچد و ریشه می دواند ،
یه طوری که بی آن نمی توانی تنفس کنی .
نوشته شده توسط ماندانا
در 22:22 | لینک ثابت
•

