بی تو من تنهام ، تنهای تنها
برگ های خسته از درخت می ريزند؛ پاييز تنها بهانه ايست...
شنبه 11 آبان1387
عشق خودش آهسته آهسته و در گوشه ای می آید
و در گوشه ای از قلب مهربانت آرام و بی صدا می نشیند
و تو متوجه اش نخواهی بود و بعد ذره ذره قلبت را پر می کند
کمکم مثل ساقه ی ((مهر گیاه )) در تمام جانت می پیچد
و ریشه می دواند ، یه طوری که بی آن نمی توانی تنفس کنی .
نوشته شده توسط ماندانا
در 21:43 | لینک ثابت
•
